ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
Ήταν 16 Απριλίου όταν ξεκινήσαμε. Δεν το λέγαμε τότε «επέτειο». Λέγαμε «ας κρατήσουμε». Λέγαμε «εδώ είμαστε».
Δέκα χρόνια μετά, δεν θα γράψουμε ένα εορταστικό κείμενο. Δεν θα μιλήσουμε για επιτυχίες, για νούμερα, για «πορεία ανάπτυξης».
Για εμάς, αυτή η μέρα είναι πρώτα απ’ όλα τρυφερότητα. Είναι η μνήμη όλων εκείνων των ανθρώπων που πέρασαν από τη ζωή μας, κι εμείς από τη δική τους. Ανθρώπων που δεν ήταν «ωφελούμενοι» ούτε «περιπτώσεις», αλλά πρόσωπα με όνομα, ιστορία, πείσμα και αξιοπρέπεια. Που ήρθαν σε εμάς όχι για να τους σώσουμε, αλλά για να σταθούν κάπου χωρίς να ντρέπονται. Τους κουβαλάμε μαζί μας.
Και μέσα σε αυτή την τρυφερότητα, σκεφτόμαστε εκείνους που δεν τα κατάφεραν. Που η ανάσα τους τελείωσε πριν προλάβει να αλλάξει κάτι. Που το σύστημα τους πρόλαβε πρώτο. Δεν θα τους ξεχάσουμε. Είναι εδώ, μαζί μας, ανάμεσα στις λέξεις.
Μα δεν ξεχνάμε ούτε εμάς. Γιατί αυτή η πορεία είχε και έχει κόστος. Ήρθαν άνθρωποι μαζί μας. Κάποιοι έφυγαν. Κάποιοι απόμειναν. Κι εμείς οι ίδιοι μετράμε απώλειες. Όχι μόνο ανθρώπων, αλλά κομματιών του εαυτού μας. Ψυχολογικό κόστος, εξάντληση, στιγμές που νιώσαμε να σπάμε. Δεν το λέμε συχνά. Δεν ταιριάζει στην εικόνα της «ανθεκτικής οργάνωσης». Αλλά είναι αλήθεια. Και σήμερα, αυτή τη μέρα, την λέμε. Γιατί η αλληλεγγύη δεν σημαίνει να μην πονάς. Σημαίνει να συνεχίζεις παρόλο που πονάς και να μην ντρέπεσαι γι’ αυτό.
Και δίπλα στην τρυφερότητα, υπάρχει ο θυμός. Για την κοινωνία που γίνεται ολοένα πιο σκληρή, πιο ιδιωτικοποιημένη, πιο απάνθρωπη. Η απανθρωποποίηση δεν είναι πια κραυγή, είναι ψίθυρος, συνήθεια, κανονικότητα. Κοιτάζουμε γύρω μας και βλέπουμε ανθρώπους να γίνονται εμπόδιο, βάρος, αριθμός. Και αυτό δεν το συνηθίζουμε. Αυτό μας θυμώνει.
Εμείς επιλέγουμε να είμαστε εδώ. Όχι ως φιλανθρωπία, αλλά ως πολιτική στάση. Ως υπενθύμιση ότι η αλληλεγγύη είναι συλλογική ανάγκη, όχι ελεημοσύνη. Ως απόδειξη ότι η αξιοπρέπεια δεν περισσεύει, αλλά διεκδικείται.
16 Απριλίου. Δεν είναι γενέθλια. Είναι τρυφερότητα για όσους συναντήσαμε, μνήμη για όσους έφυγαν και θυμός για το κράτος και την εξουσία.
